 |
Meer over Antoinette |  |
Wat
heb ik nog meer gedaan?
Na de middelbare school ben ik de opleiding Kinder- en Jeugdverzorging gaan doen. (heet nu SPW)
Al vanaf mijn 16de wilde ik werken met verstandelijke gehandicapten, dus het werd vervolgens de opleiding Zwakzinnigenzorg.
Maar ik was te jong voor die verantwoordelijkheid en verzorging bleek me ook niet zo te liggen.
Tijdens de opleiding KV/JV liep ik stage bij een buurthuis en hier kreeg ik toen de kans de parttime opleiding MBO cultureel werk te gaan volgen.
Aangezien ik mijn doel nog niet had opgeven, ging ik hierna de opleiding tot kleuterleidster doen om daarna de specialisatie buitengewoon onderwijs te volgen..
Maar het onderwijs bleek toch niet de weg te zijn en er werd mij gezegd terug te gaan naar het buurthuis en daar met kinderen te gaan werken.
Toen mijn baas bij het buurthuis hoorde van mijn plannen en hij ook al plannen had iets te doen voor verstandelijk gehandicapten binnen het buurthuis, hadden we elkaar gevonden.
Ik ben toen 3 jaar bezig geweest met het opzetten van een vrijetijdsbestedingsproject voor verstandelijk gehandicapten.
Na een onderzoek bij andere projecten zijn we begonnen met een soosavond voor 6 jongens die op de wachtlijst stonden voor de sociale werkplaats.
Er kwam een kindergroep, een vrouwengroep, een timmergroep en een kookgroep en het project groeide zo uit tot meerdere groepen, onder begeleiding van zo'n 45 vrijwilligers.
Dat heb ik met veel plezier gedaan tot het moment dat mijn werk een vaste baan werd en ik alleen nog maar beleidsmatig bezig moest zijn.
Dat ging niet, want ik had affiniteit met de doelgroep en miste het contact met de groepen. In overleg met mijn baas ben ik er toen uit gestapt.
Het moment was toen daar dat mijn eigen kinderen geboren werden. Dit vond ik een hele verantwoording en vroeg al mijn aandacht.
Maar naast mijn activiteiten binnen de kinderopvang, de peuterspeelzaal en de basisschool van mijn kinderen wilde ik me toch blijven ontwikkelen en heb een aantal cursussen gevolgd op het creatieve vlak.
En wat er ook bij kwam was, dat ik vond ook mijn eigen activiteiten te hebben naast mijn kinderen.
Dus ik wilde wel weer vrijwilligerswerk gaan doen en dan andersoortig werk. En dat werd Vluchtelingenwerk.
Mijn werkzaamheden varieerden van kantoorwerk tot PR-werk en ik heb er ook een tijdje in dienstverband receptiewerk gedaan.
Dit heb ik ook 3 jaar met plezier gedaan, maar ik miste toch ook het werken met kinderen. En wat ook meespeelde was denk ik, dat ik een andere uitdaging wilde.
Ik ontdekte dat ik mijn hele leven al affiniteit had met mensen die op welke manier dan ook buiten de maatschappij stonden of kwamen te staan.
Dit had te maken met het feit dat ik dat gevoel zelf had van jongsaf aan.
Ik had altijd het gevoel dat ik 'anders' was en niet begrepen werd.
En vanuit die drang wilde ik mensen helpen, wilde ik ze iets bieden, het gevoel geven dat ze er net zo goed bijhoren.
Toen ik dan ook terug ging naar de peuterspeelzaal en daar een project gestart ging worden voor peuters met een achterstand, wilde ik daar graag aan meedoen.
Dit heb ik een jaar gedaan, ook met veel plezier.
Maar toen kwam ik er achter dat mijn 'anders' zijn een naam had: HSP ofwel zoals ik liever zeg Hooggevoelig.
Op dat moment heb ik alle activiteiten op werkgebied even stopgezet om met dit innerlijk proces aan de slag te gaan.
Via het forum Hooggevoelig.nl kwam ik in contact met andere hooggevoelige mensen en er was veel (h)erkenning.
Een aantal jaren van veel lezen, zelfonderzoek en verdieping volgde.
Deze jaren hebben mij veel geleerd over mijzelf, vele inzichten geven, blokkades uit het verleden opnieuw doorleeft, verwerkt en patronen getransformeerd.
Een heftig, maar mooi innerlijk proces, waardoor ik steeds meer her-inner wie ik ben en dat ik kan zijn wie ik ben.
Na de middelbare school ben ik de opleiding Kinder- en Jeugdverzorging gaan doen. (heet nu SPW)
Al vanaf mijn 16de wilde ik werken met verstandelijke gehandicapten, dus het werd vervolgens de opleiding Zwakzinnigenzorg.
Maar ik was te jong voor die verantwoordelijkheid en verzorging bleek me ook niet zo te liggen.
Tijdens de opleiding KV/JV liep ik stage bij een buurthuis en hier kreeg ik toen de kans de parttime opleiding MBO cultureel werk te gaan volgen.
Aangezien ik mijn doel nog niet had opgeven, ging ik hierna de opleiding tot kleuterleidster doen om daarna de specialisatie buitengewoon onderwijs te volgen..
Maar het onderwijs bleek toch niet de weg te zijn en er werd mij gezegd terug te gaan naar het buurthuis en daar met kinderen te gaan werken.
Toen mijn baas bij het buurthuis hoorde van mijn plannen en hij ook al plannen had iets te doen voor verstandelijk gehandicapten binnen het buurthuis, hadden we elkaar gevonden.
Ik ben toen 3 jaar bezig geweest met het opzetten van een vrijetijdsbestedingsproject voor verstandelijk gehandicapten.
Na een onderzoek bij andere projecten zijn we begonnen met een soosavond voor 6 jongens die op de wachtlijst stonden voor de sociale werkplaats.
Er kwam een kindergroep, een vrouwengroep, een timmergroep en een kookgroep en het project groeide zo uit tot meerdere groepen, onder begeleiding van zo'n 45 vrijwilligers.
Dat heb ik met veel plezier gedaan tot het moment dat mijn werk een vaste baan werd en ik alleen nog maar beleidsmatig bezig moest zijn.
Dat ging niet, want ik had affiniteit met de doelgroep en miste het contact met de groepen. In overleg met mijn baas ben ik er toen uit gestapt.
Het moment was toen daar dat mijn eigen kinderen geboren werden. Dit vond ik een hele verantwoording en vroeg al mijn aandacht.
Maar naast mijn activiteiten binnen de kinderopvang, de peuterspeelzaal en de basisschool van mijn kinderen wilde ik me toch blijven ontwikkelen en heb een aantal cursussen gevolgd op het creatieve vlak.
En wat er ook bij kwam was, dat ik vond ook mijn eigen activiteiten te hebben naast mijn kinderen.
Dus ik wilde wel weer vrijwilligerswerk gaan doen en dan andersoortig werk. En dat werd Vluchtelingenwerk.
Mijn werkzaamheden varieerden van kantoorwerk tot PR-werk en ik heb er ook een tijdje in dienstverband receptiewerk gedaan.
Dit heb ik ook 3 jaar met plezier gedaan, maar ik miste toch ook het werken met kinderen. En wat ook meespeelde was denk ik, dat ik een andere uitdaging wilde.
Ik ontdekte dat ik mijn hele leven al affiniteit had met mensen die op welke manier dan ook buiten de maatschappij stonden of kwamen te staan.
Dit had te maken met het feit dat ik dat gevoel zelf had van jongsaf aan.
Ik had altijd het gevoel dat ik 'anders' was en niet begrepen werd.
En vanuit die drang wilde ik mensen helpen, wilde ik ze iets bieden, het gevoel geven dat ze er net zo goed bijhoren.
Toen ik dan ook terug ging naar de peuterspeelzaal en daar een project gestart ging worden voor peuters met een achterstand, wilde ik daar graag aan meedoen.
Dit heb ik een jaar gedaan, ook met veel plezier.
Maar toen kwam ik er achter dat mijn 'anders' zijn een naam had: HSP ofwel zoals ik liever zeg Hooggevoelig.
Op dat moment heb ik alle activiteiten op werkgebied even stopgezet om met dit innerlijk proces aan de slag te gaan.
Via het forum Hooggevoelig.nl kwam ik in contact met andere hooggevoelige mensen en er was veel (h)erkenning.
Een aantal jaren van veel lezen, zelfonderzoek en verdieping volgde.
Deze jaren hebben mij veel geleerd over mijzelf, vele inzichten geven, blokkades uit het verleden opnieuw doorleeft, verwerkt en patronen getransformeerd.
Een heftig, maar mooi innerlijk proces, waardoor ik steeds meer her-inner wie ik ben en dat ik kan zijn wie ik ben.